De emoties van een hooggevoelige

Achter de tranen zit zoveel meer,

verdriet, blijdschap, oud zeer, loslaten en toelaten.

Een rollercoaster aan emoties

en wisselende stemmingen gieren door me heen.

Om mijn tranen niet meer weg te slikken,

maar toe te staan dat ze er mogen zijn.

Even niet meer sterk overkomen,

zoals velen altijd zeggen.

Weinig afvragend hoe mijn binnenkant eruit ziet,

wat mij nu beweegt of verlamd.

Wat mij raakt of wat ik nodig heb,

een liefdevolle arm om me heen.

Gekoesterd en geborgen voelen,

veilig zijn in mijn omgeving.

Geen goedbedoelde slechte adviezen horen,

die mij niet verder brengen.

Of woorden die me nog naar beneden halen

en mij daardoor niet op mijn frequentie level houden.

Mensen om me heen die weten hoe ik me voel

en praten vanuit eenzelfde ervaring of kennis.

Die mij het licht in die donkere tunnel laten zien,

die mij inspiratie geven om verder te gaan.

Om verlost te worden van al die lagen,

van mijn familiepijn en van mijn eigen verleden.

Om te pellen, te schillen en er vanaf te scheuren,

wat mij nu niet meer dient.

Om mezelf te verlossen van opgelegde meningen,

eigen gecreëerde overtuigingen en interne saboteurs.

Om mijn innerlijk kind telkens weer te ontmoeten,

haar creativiteit, plezier en speelsheid te ervaren.

Om haar in mijn armen te nemen

en liefdevol te koesteren.

Om de lichtheid van het leven toe te laten,

zoals die ook voor mij bestemd is.

Om te mogen zijn wie ik ben,

een zeer hooggevoelig mens.

Die prikkels niet altijd kan reduceren,

tijd nodig heeft om het te bevatten.

Intens levend in al wat er is,

met alle schoonheid om me heen.

Van groots tot heel klein,

van uitbundig tot in stilte.

De golven van momenten tot me nemend,

in vervoering zijn voor al wat leeft.

De verwondering aankijkend die de natuur ons geeft,

beleef ik dit in alle seizoenen.

Alles kan tot mij binnendringen,

als ik mijn kristallen bol niet om me heen plaats.

Inmiddels wetend hoe hiermee om te gaan,

maar dat wil niet zeggen dat het af en toe nog mis gaat.

In liefde teruggeven wat bij een ander hoort,

dan gaan energieën zich niet met elkaar vermengen.

Om je eigen zuiverheid te waarborgen,

door veel te smudgen met witte salie en een veer.

Kwetsbaar zijn in al mijn puurheid,

zonder mijzelf te verlaten.

Groots te zijn in mijn eigen dromen,

te leven waar ik voor wil staan.

Mijn eigen kwaliteiten te waarderen,

zonder toestemming van een ander nodig te hebben.

Niet me te laten belasten of te dempen door anderen,

maar mijn eigen uitdagingen aan te gaan.

Het leven te leven zoals die voor mij bedoeld is,

met alle strubbelingen die ik heb te gaan.

Mei 2017