Joan Rolle

 

In elk persoon, huis, gezin, familie en land schuilt een verhaal. Door persoonlijke gebeurtenissen, opgelopen trauma’s, familiedrama’s, oorlog, enz. Dit speelt allemaal door in hoe je bent, je gedraagt, je uit en de dingen ervaart. Hoe zwaarder de erfelijke ballast is, hoe lastiger het is om te weten wie je werkelijk bent. Door als het ware allerlei lagen van jezelf af te pellen, kom je tot je kern, je eigen innerlijke bron.

Voor mij was het in ieder geval een hele reis naar binnen toe tot ik bijvoorbeeld op mijn 40ste  mijn manier van zijn eindelijk een naam kon geven: ik ben een HSP-er  (Highly Sensitive Person). Dat was een hele openbaring voor mij!
Natuurlijk ervoer ik in mijn directe omgeving, ook in mijn jeugd, dat ik anders was dan anderen. Ik merkte dat ik heel snel situaties doorhad, heel makkelijk de energieën van andere mensen oppakte en andere mensen heel goed kon aanvoelen. Doordat ik me zo goed kon inleven, zette ik me snel in voor een ander. Om te zorgen, te beschermen, mijn medeleven te tonen of ervoor in de bres te springen. Eerlijkheid en rechtvaardigheidsgevoel lag daaraan duidelijk ten grondslag.
Maar dat kostte mij tegelijkertijd ook veel energie. Daarin werd ik vaak niet begrepen, onder het motto: Iets wat niet duidelijk zichtbaar of aantoonbaar is, dat is er niet. Doe maar normaal, dan doe je gek genoeg.

Ik werd voorzichtiger in mijn uitingen en trok me steeds meer terug. Ik creëerde een fantasiewereld en kon enorm dagdromen. Mijn creativiteit werd mijn uitlaatklep. Daarin kon ik mijn emoties kwijt. Ook al was ik een enthousiast, vrolijk, spontaan en open-minded mens, ik kon vaak niet laten zien wat mijn omgeving met mij van binnen deed. Mijn helderweten en helderziendheid verstopte ik achter een muurtje, bang voor de reactie van een ander. De overprikkeling zorgde er ook wel voor dat ik fel kon reageren om nog meer prikkels van me af te stoten. Mijn buitenkant was daardoor niet altijd synchroon met mijn binnenwereld.

Zo heeft iedereen zijn eigen verhaal en kun je in je leven ook lichamelijke schade oplopen. Een lelijke val op mijn knie resulteerde een jaar later in een ogenschijnlijke simpele knieoperatie, maar die een nachtmerrie werd. Door een niet goed ingebrachte ruggenprik ontstonden er fikse hartproblemen en een bijna-doodervaring. Dit bleek niet het ergste te zijn, want de ruggenprik had mijn zenuwen geraakt. Mijn rechterbovenbeen bleek niet meer functioneren en een Second opinion wees uit dat ik met een pijnlijk sleepbeen moest leren leven. Als begin dertiger had ik een hele andere toekomst voor ogen, waardoor ik niet bij de pakken neer ging zitten. Na een drie jaar lange intensieve revalidatie, kon ik langzaamaan weer op mijn rechterbeen staan en er uiteindelijk weer op lopen. Ik ben tot uiterste gegaan en mezelf enorm op de proef gesteld, maar het resultaat was ernaar! Wat ik vooral heb gedaan, is luisteren naar mijn oerkracht! Vastberaden om niet op te geven en een ander leven te willen leiden dan voorspeld was.

 A Dream came true

Mijn emotionele hoogtepunt werd uiteindelijk de beklimming van de Mount Everest tot the basecamp in Tibet. Ik heb het echt kruipend gehaald met een fikse voedselvergiftiging. Ondanks alle tegenslagen, inspanningen, zweet, tranen en vele kleine overwinningen, heb ik het toch maar gefikst! Van diepe dalen naar de hoogste berg op aarde! Ik stond in totale overgave huilend op de top van de wereld!

Wat ondenkbaar leek is toch mogelijk geworden!
Wat een reis ernaartoe, maar zo de moeite waard!

Een paar jaar terug werd ik weer flink op de proef gesteld door een andere ongelukkige val. Weer liep ik op krukken en belande ik in een rolstoel. Wat een gekneusde rechterenkel leek te zijn, werd een zeldzame complicatie. Wederom moest er een weg afgelegd worden om weer volop te kunnen lopen. Zo word ik op vele manier uitgedaagd om tot het uiterste te gaan.

Yin Yoga is mijn nieuwe hobby, waarvan ik dacht dat het een onmogelijke opgave voor mij zou gaan worden. Elke les is een reis naar binnen, zoals wat ook mijn manier van werken is binnen mijn Bewustwordingsburo. Om de verstilling op te zoeken, maar ook de blokkades, belemmeringen en ongemakken onder ogen te zien. Door niet te denken in beperkingen, maar in mogelijkheden. Door open-minded en aandachtig te zijn, ontstaat er ruimte, verzachting en heling. Deze manier sluit zo mooi aan bij mijn mindset, dat ik mezelf zo zie groeien in mijn bewegingen en veranderingen in mijn lijf. Ook met yoga ga ik er vol voor! De beloningen zijn ernaar! Na 40 jaar ben ik weer in staat om mijn rug plat op de grond te leggen. Onvoorstelbaar toch! Door de angst en pijn onder ogen te kijken, mijn overtuigingen aan de kant te leggen, helemaal op te gaan in de beweging en wat zich aandient. Het is tegen mezelf zeggen: “Ik zie het, ik voel het en ik doorsta het!” Elke keer ga ik door een laag heen, de grenzen opzoeken zonder mezelf te verliezen, maar juist mezelf de ruimte te geven om verder te komen.

Zo is het me ook vergaan met de kleermakerszit. Van een recht vooruitliggend stijf rechterbeen naar een gebogen been. Niet in de verstaring gaan zitten, maar de beweging en soepelheid opzoeken. Echt, het ontroert me nog steeds als ik terugdenk aan mijn pijnlijke sleepbeen. Dat je tegenslagen om kan buigen in kracht! Dat je lichaam en geest tot meer in staat is, dan dat menig gezondheidzorg je wil doen laten geloven! Dat het herstellend vermogen groter is als je er zelf in gelooft! Dat het leven boeiend en verrassend is, als je er oog voor blijft houden! Dat is wat ik over wil brengen! Een inspiratiebron zijn voor jou en een ieder ander! Door niet op te geven, maar door te blijven zoeken naar mogelijkheden! Te leren om vanuit je eigen oerkracht en innerlijke bron te handelen, te verbeteren en je leven te verrijken.

Dat is echt niet altijd zo geweest. Mijn gevoeligheden trokken narcisten aan, die je in verschillende gradaties en hoedanigheden hebt. Die haarfijn door mij heen prikten en me deden geloven dat ik mag er zijn, zoals ik echt ben.

Alleen bleken die mannen zelf meerdere gezichten te hebben. En dan geen twee, maar vele. Een bibliotheek aan maskers. Het kostte me enige tijd om in te zien hoe die bewust ingezet worden. Voor elke situatie een ander masker, kijkend waar de meeste baat uit te halen valt en het meeste mee bereikt kan worden.

De relatie draait niet om liefde en geluk, maar om macht en zich te voeden met het kopiëren van je eigenschappen. Eigenschappen die ze zelf missen, zoals: sociaal zijn, invoelend, attent en oplettend; energie kunnen geven; spontaan en enthousiast zijn met een enorm optimisme. Dit werd langzaam maar zeker uit me gezogen.

De opzet is om je steeds meer uit te putten en je uit balans te halen en te houden. Je weet totaal niet meer wat je aan zo’n persoon hebt. Hij is onvoorspelbaar. De afwijzingen, kritiek en de vernederingen komen steeds meer voor. Het zorgde ervoor dat het geen veilige thuisbasis is en ik steeds meer op mijn tenen moest lopen om aan zijn verwachtingen te voldoen.

Zo gaf ik meer weg en op dan me lief was, maar het sloop erin. Ik bleef maar geven, want het moest toch allemaal niet voor niks geweest zijn. Ook naar de buitenwereld toe, want die zagen alleen het mooie plaatje. Ik ging mee in het verbloemen. Juist daardoor hield ik de situatie in stand, terwijl ikzelf steeds meer met leugens en bedrog van zijn kant te maken kreeg. Dat ging ten koste van mezelf. Je staat er alleen voor, omdat de buitenwereld niet kan zien dat het gedrag binnenhuis steeds extremer en grensoverschrijdender wordt! Zo zorgt een narcist ervoor dat je in een isolement terecht komt.

Langzamerhand kwam ik erachter dat ik met een persoon te maken had met narcistische kenmerken. Dat was echt wel een shock, maar ook een opluchting dat ik het allemaal niet verkeerd zag. De schuld niet meer alleen bij mezelf hoefde te zoeken, wat ik vaak genoeg deed. Dat werd ook haarfijn ingewreven, omdat een narcistisch persoon weet dat je heel gewetensvol bent. Toch blijft het verdomd moeilijk om aan anderen uit te leggen hoe zo’n persoon werkelijk is en hoe hij stelselmatig te werk gaat. In wat voor spinnenweb je terecht bent gekomen en het machtsmisbruik niet zomaar ophoudt.

Als je uit een narcistische relatie komt, is het vaak nog lang niet over. Het kan juist nog erger worden, want in mijn geval gebeurde. Een kind kan een troef worden om het machtsvertoon voort te zetten met alle volgen van dien. Voor je het weet zit je vast in een hulpverleningscircuit, waar het opboksen is tegen het beeld wat gevormd wordt over jou en de situatie. Ook daar weet een narcististisch persoon zich heel mooi voor te doen en het heft in handen te nemen. Veel hulpverleners weten daar jammer genoeg niet doorheen te prikken, waardoor je eerder een trauma erbij krijgt dan dat ten goede keert.

De enige die daar iets aan kan veranderen ben jezelf.  Ik moest stoppen het me emotioneel teveel aan te trekken en het heel zakelijk te houden ondanks alle onterechte uitspraken. Daar niet meer uit balans door te laten halen en  te stoppen om met teveel rekening te houden met de gevoelens van anderen. Mezelf weer terug vinden, voor mezelf te gaan staan, te helen van alle ervaringen en daar mijn lessen uit te leren.

Het grappige is dat op mijn persoonlijk verhaal heel verschillend gereageerd wordt, wat heel logisch is. Degene die er herkenning in vinden, voelen de verbondenheid en zijn blij met de erkenning voor hun situatie. Degene die gelijksoortige ervaringen niet hebben, zeggen veelal dat te heftig is en vragen zich af of het nodig is. Dan zeg ik volmondig: ja!

Ik wil het niet meer binnen mezelf en binnenshuis houden, omdat dit juist niet helpt! Ik wil het bespreekbaar maken en mensen ermee helpen. Dat ze weten bij wie ze terecht kunnen.

Door je in te houden, voldoe je niet aan je eigen behoefte, maar aan de opgelegde normen van je partner, gezin, familie, collectief bewustzijn. Natuurlijk moet je daar rekening mee houden, maar niet ten koste van jezelf.

Door je te realiseren, wat wil ik zelf om een HAPPY leven op te bouwen:

  • Wat heb ik daarin nodig?
  • Wat ben ik gaande weg kwijt geraakt en wil ik weer terug halen?
  • Welke issues moeten nog opgelost worden, zodat ik het zelf niet meer doorgeef aan een toekomstige generatie?
  • Wat geeft mij rust en heling?
  • Welke mogelijkheden wil ik nog gaan onderzoeken en aangaan om meer kwaliteit in mijn leven te krijgen?
  • Hoe scherm ik mezelf af om niet overbelast te raken?
  • Wat is mijn eigen potentieel?
  • Waar word ik nou echt gelukkig en blij van?

Het is leren inzien dat míjn hooggevoeligheid mijn kracht is, zonder enige afwijzing te voelen. Maar ook, door deze karakterstructuur meer onder controle te krijgen en te houden, zodat een ander er niet mee aan de haal gaat. Mezelf de ruimte te gaan geven die ík nodig heb om ervaringen en/of prikkels bedding te geven, waardoor er geen muurtje opgebouwd hoeft te worden. Zodat ik mezelf echt kan laten zien om wie ik ben. Een prachtig gevoelig mens! Mezelf zijn in al mijn kwetsbaarheid.

Na de MBO opleiding Activiteitenbegeleiding, heb ik de HBO opleiding Jeugdwelzijnswerk gevolgd. Ik ben vele jaren werkzaam geweest als groepsleidster in de kinderhulpverlening (Boddaertcentrum en Medisch kleuterdagverblijf). Als beroepskracht bij het Rode Kruis heb ik me ingezet voor het Jeugd Rode Kruis d.m.v. allerlei school/studentenprojecten, jongeren survivalkampen, voorlichtingsbijeenkomsten en cursussen in Amsterdam en op regionaal/landelijk/internationaal niveau. Daarna heb ik uitstappen gemaakt naar de Uitzendbranche, ICT branche en de apothekerswereld.

Tussendoor heb ik vele indrukwekkende,  betoverende reizen mogen maken, om uiteindelijk moeder te worden van een prachtige dochter.

Ingewikkelde levensomstandigheden zorgde juist voor persoonlijke groei en ontwikkeling. In snel tempo maakte ik me veel vaardigheden eigen, die eigenlijk niet bij mijn hooggevoeligheid paste, maar wel nodig waren om tegenwicht te bieden en mijn hoofd boven water te houden. Zoals het meestal gaat, ging het gepaard met vallen en opstaan. Als ik iets aanpak, dan ga ik daar 100% voor, hoe zwaar ook. Je kunt mij wel bevlogen, perfectionistisch en passievol noemen. Voor mij zijn een paar kernwoorden heel belangrijk in mijn leven: openheid, eerlijkheid, rechtvaardigheid, oprechtheid, liefdevol zijn en optimisme behouden. Wat er ook gebeurd! Dat heeft mij staande gehouden en mijn mindset bepaald!

Ik heb een brede belangstelling en ben een creatieve duizendpoot. Zo heb ik me onder andere verdiept in het modeontwerpen, het kappersvak, fotografie, het klussen en in binnenhuisarchitectuur. Ik ben het beste in mijn element als ik mag creëren en anderen kan helpen. Iemand omschreef me eens als een kameleon, in die zin dat ik van chic tot als een bouwvakker met mijn laarzen in de klei bezig kan zijn. Ik “kleur” mee met de omgeving waarin ik me bevind en vind mijn weg erin. Mijn inlevings-, observatie- en analytisch vermogen is door alle ervaringen in mijn leven enorm versterkt, wat ik heel goed kan toepassen in mijn werk.

In 2015 ben ik gediplomeerd HSP coach en relatiemediator geworden. Inmiddels heb ik mijn HBO opleiding familie en organisatie opstellingen bij Jan Velsen afgerond. Daarna heb ik een specilisatie opleiding Systeemopstellingen kind en jongeren bij Ingrid Dykstra gevolgd. Ik mag me nu ook Systemisch therapeut en kindercoach noemen

Waar nodig mag ik Spagyriek voorschrijven als ondersteuning van het bewustwordingsproces. Als extra ondersteuning kan Ik Sirius Energie sturen en Healing geven.

Ik verdiep me in het Sjamanisme door de nodige rituelen te volgen en de opleiding tot Sjamanistisch genezer.
Ik blijf steeds de nodige trainingen en opleidingen volgen om binnen mijn Bewustwordingsburo meer expertise te kunnen bieden aan mijn klanten.

De verhalen die ik vertel zijn echt en oprecht. Grotendeels zijn ze biografisch, maar waar nodig heb ik ervaringen van anderen toegevoegd om alle facetten te kunnen belichten.

Neem gerust contact met me op en dan kijken we samen wat ik voor jou kan betekenen.

Liefdevolle en vriendelijke groeten,